Καλοκαίρι, ψίθυρος του ήλιου

Στον ουρανό ο ήλιος απλώνει τα δάχτυλά του,

χαϊδεύει τη θάλασσα που τρεμοπαίζει σαν γέλιο παιδικό.

Αλμύρα και φως γίνονται ένα,

κι ο αέρας μοσχοβολά γιασεμί και προσμονή.

Τα μεσημέρια στάζουν ραστώνη,

κι η καρδιά λιώνει σαν παγωτό βανίλιας

στα χείλη ενός ανέμελου ονείρου.

Είναι το καλοκαίρι η εποχή που δεν μετριέται σε μέρες,

αλλά σε βλέμματα, γέλια και πρωινά καλοκαιριού.

«Πρωινά καλοκαιριού» — εκείνες οι ώρες που ο ήλιος ανηφορίζει ευγενικά, οι δρόμοι αδειάζουν σιγά σιγά, τα τζιτζίκια βρίσκονται σε ετοιμότητα για την μεσημεριανή τους συναυλία και ο χρόνος αρχίζει να κυλά πιο αργά. Μυρωδιά από ζεστό χώμα, αλμύρα από τη θάλασσα και σκιές που ψάχνουν λεπτό το λεπτό καταφύγιο κάτω από τα δέντρα.

Ένα τέτοιο πρωινό και συγκεκριμένα την Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026, μαθητές/ τριες και εκπαιδευτικοί του 1^ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών καλωσόρισαν το καλοκαίρι.